به گزارش اقتصادنیوز، امیرمحمد علوی در اکوایران به بررسی چالش‌های انتقال ثروت موروثی در کسب‌وکارهای خانوادگی پرداخته است. گزارش تازه اکونومیست با عنوان «از وراثت نترسید» نشان می‌دهد که باوجود انتقال بیش از ۱۱۰ تریلیون دلار ثروت در آمریکا از نسل‌های قدیمی به نسل‌های جدید، ثروت موروثی در نسل‌های بعدی به سرعت تحلیل می‌رود.
مطالعات نشان می‌دهد که تنها ۱۲ درصد از فرزندان خانواده‌های ثروتمند در همان یک درصد بالای جامعه باقی می‌مانند و ۴۰ درصد از کل ۲۰ درصد بالای جامعه خارج می‌شوند. این موضوع به ویژه در کسب‌وکارهای خانوادگی که دارایی اصلی خانواده هستند، بیشتر دیده می‌شود. فرزندان صاحبان کسب‌وکار نسبت به بنیان‌گذاران، کمتر تمایل به سرمایه‌گذاری مجدد سودها در کسب‌وکار دارند و سبک زندگی پرخرج‌تری را دنبال می‌کنند.
سرنوشت کسب‌وکارهای خانوادگی پس از انتقال نسل‌ها
یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: «پدر می‌خرد، پسر می‌سازد، نوه می‌فروشد و نتیجه گدایی می‌کند.» داده‌ها این روند را تأیید می‌کند. شرکت‌هایی که مدیرعامل خانوادگی دارند، معمولاً عملکرد ضعیف‌تری نسبت به شرکت‌هایی دارند که مدیریت حرفه‌ای دارند. این موضوع باعث می‌شود که کسب‌وکارهای خانوادگی پس از چند نسل دچار کندی و ضعف شوند و فرصت برای رقبا و سرمایه‌گذاران جدید فراهم گردد.
نمونه‌ای از ناکامی وارث‌سالاری
لری میلر نمونه‌ای از فردی است که به دلیل محدودیت‌های وارث‌سالاری، کسب‌وکار خانوادگی را ترک کرد و با تلاش و مدیریت حرفه‌ای، امپراتوری بزرگی در صنعت خودرو و سرگرمی ایجاد کرد. این مثال نشان می‌دهد که اداره کسب‌وکار خانوادگی باید متفاوت و حرفه‌ای‌تر باشد تا بتواند با تغییرات صنعت همگام شود.
راهکارهای نوین در مدیریت کسب‌وکارهای خانوادگی
یکی از راهکارهای رایج، نقد کردن کسب‌وکار و واگذاری آن به سرمایه‌گذاران سهام خصوصی یا صندوق‌های جست‌وجو است. این روش‌ها می‌توانند به رشد و حرفه‌ای‌تر شدن کسب‌وکار کمک کنند، هرچند در برخی موارد منجر به تکه‌تکه شدن شرکت و فروش اجزای آن می‌شوند. با این حال، این تحولات فرصت‌های نوآوری و تولد دوباره کسب‌وکار را برای افراد غیروارث فراهم می‌آورد.
نقش نظام مالیاتی در انتقال ثروت
نویسنده به ضعف نظام‌های مالیات بر ارث در کشورهای ثروتمند اشاره می‌کند که به مالکان اجازه می‌دهد شرکت‌های عظیم خود را به نسل بعد منتقل کنند و مالیات بسیار اندکی پرداخت نمایند. اصلاح این نظام‌ها می‌تواند به بهبود پویایی اقتصادی و عدالت در انتقال ثروت کمک کند.
در نهایت، این گزارش با نگاه خوش‌بینانه به انتقال بزرگ ثروت در آمریکا، تأکید می‌کند که نیروهای خوداصلاح‌گر بازار و مدیریت حرفه‌ای می‌توانند از تمرکز بیش از حد ثروت جلوگیری کنند و به پویایی اقتصادی کمک نمایند.
