تلفن همراه؛ از کالای لوکس تا ابزاری ضروری
تلفن همراه در دنیای امروز دیگر تنها یک وسیله لوکس محسوب نمیشود. این دستگاه به بخشی جدایی ناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شده و در جیب میلیاردها نفر قرار دارد.
در حالی که در بسیاری از کشورها، خرید گوشیهای گرانقیمت بیشتر یک انتخاب مصرفی است، در ایران به دلیل نابرابری درآمد، برخی مدلها به کالای لوکس تبدیل شدهاند.
آیفون ۱۸ پرو مکس و قیمتهای نجومی آن
یکی از نمونههای بارز این موضوع، iPhone 18 Pro Max است که به تازگی رونمایی شده. با احتساب هزینههای مختلف، این گوشی در بازار ایران حدود ۶۰۰ میلیون تومان قیمتگذاری میشود.
این مبلغ میتواند معادل چند سال درآمد یک کارگر، چند سکه طلا یا حتی یک خودروی دست دوم باشد.
فاصله درآمدی و توان خرید
در کشورهای پردرآمد، خرید گوشیهای پرچمدار به آسانی قابل انجام است. با این حال، در ایران، قدرت خرید عملاً فاصله زیادی دارد.
برای مثال، کارگری که حداقل حقوق ۱۶ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان را دریافت میکند، باید تقریباً ۳۶ ماه تمامی درآمد خود را پسانداز کند تا بتواند یک آیفون ۱۸ بخرد.
سنجش قیمتها با داراییهای دیگر
در اقتصادی که افراد به دنبال حفظ ارزش پول خود هستند، کالاهای گرانقیمت به نوعی نماد قدرت خرید تبدیل میشوند.
با قیمت دلار ۲۳۰ هزار تومان، یک آیفون ۱۸ معادل ۲۶ گرم طلا، ۲.۶۸ هزار دلار یا ۲.۵۸ سکه تمام خواهد بود.
گوشی همراه و هزینههای زندگی
در نظر گرفتن سبد معیشت خانوار کارگری نشان میدهد که قیمت این گوشی معادل حدود ۱۴ ماه هزینههای زندگی خانواده است.
بدین ترتیب، قیمت یک گوشی پرچمدار در ایران فراتر از یک ابزار مصرفی محسوب میشود.
چرا کالاهای معمولی در ایران لوکس میشوند؟
این پدیده نتیجه ترکیبی از تغییرات اقتصادی و قیمت ارز است. کالاهای جهانی که به ابزار ضروری تبدیل شدهاند، در ایران به حددی افزایش قیمت یافتهاند که دیگر نمیتوان آنها را به راحتی تهیه کرد.
از این رو، افراد هنگام مقایسه قیمت یک گوشی، نه تنها به فناوری آن توجه میکنند، بلکه به این فکر میافتند که با این پول چه چیزهای دیگری میتوان خرید.
نتیجهگیری
فاصله میان درآمد و قیمت کالاهای جهانی نشاندهنده نابرابریهای اقتصادی است که در جامعه ایرانی وجود دارد. این مسأله معنای جدیدی به مفهوم کالای لوکس میدهد و نشان میدهد که چطور برخی محصولات فناوری از یک ابزار روزمره به کالای لوکس تبدیل شدهاند.





