“`html
تیغ دولبه برج‌سازی در سکونتگاه غیررسمی پایتخت
آیا بدمسکن‌ها در آینده‌ای نزدیک خانه‌دار می‌شوند؟ در این مقاله به بررسی چالش‌ها و راهکارهای مرتبط با این موضوع می‌پردازیم.
نقش طرح‌های بازآفرینی شهری
طرح‌های بازآفرینی شهری در بافت‌فرسوده و سکونتگاه‌های غیررسمی نتوانسته‌اند به اهداف اولیه خود در شهر برسند. این فرآیند به ویژه در محله‌هایی مانند محله سیروس که ۱۰ سال پیش آغاز شد، با مشکلات جدی روبه‌رو بوده است.
اشکالات طرح‌های قبلی
شروع کار در محله سیروس به‌صورت نادرست انجام شد. دولت زمین صفر را بدون دریافت هزینه، به کارگزار دولتی منتقل کرد و حاشیه‌سود مشخصی برای او تعیین کرد. این رویکرد مشابه با پروژه مسکن مهر، مداخله وسیع دولت در بازار ساخت‌وساز از طریق نرخ‌گذاری و استخدام سازنده بود.
نتایج نامطلوب پروژه‌ها
پروژه نوسازی و بازآفرینی شهری در محله سیروس هنوز به سرانجام نرسیده و وضعیت نامناسب این محله موجب شده که دو سوم اهالی قدیمی آنجا را ترک کنند و عمده املاک به انبار واحدهای صنفی تبدیل شود.
عدم توانمندسازی بخش خصوصی
متأسفانه، در سال‌های اخیر به جای آنکه دولت مسیر سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در بافت‌های فرسوده را هموار کند، به شکل غیرمستقیم خود را به عنوان سازنده معرفی کرد. این سناریو هم اکنون در سکونتگاه‌های غیررسمی دیگر نقاط تهران در حال تکرار است.
وضعیت سکونتگاه‌های غیررسمی
ساکنان این محله‌ها با مشکلات معیشتی فراوانی روبه‌رو هستند و در عین حال، بافت اجتماعی و سکونتی این محله‌ها را تشکیل داده‌اند. حذف این محله‌ها تنها به پرتاب مشکلات اجتماعی و ناهنجاری‌ها به منطقه‌ای دیگر منجر خواهد شد.
چالش‌های زندگی در برج‌ها
ساخت برج‌های جدید در نزدیکی این محله‌ها اگرچه به نوسازی محله کمک می‌کند، اما احتمالاً به خانه‌دار شدن ساکنان کم‌درآمد منجر نخواهد شد. هزینه‌های زندگی و مسکن در این برج‌ها بالاتر از توان اقتصادی ساکنان است و به خروج پنهان آنها از محله‌ها و تشکیل کلونی‌های جدید در مناطق غیررسمی خواهد انجامید.
پیشنهادات برای احیای سکونتگاه‌های غیررسمی
گروهی از متخصصان مسائل اجتماعی با استناد به تجارب موفق کشورهایی مانند وین، پیشنهاد احیای درجا برای خانه‌های موجود در سکونتگاه‌های غیررسمی را ارائه می‌دهند. این پیشنهاد شامل بازسازی تدریجی املاک و بهبود خدمات شهری و معابر است که می‌تواند کیفیت زندگی ساکنان را افزایش دهد.
“`
