جراحی در نظام تامین مالی مسکن: تنبیه سازندگان مسکن ارزان
در شرایطی که سازندگان مسکن ارزان در حال تلاش برای پاسخگویی به نیازهای بازار هستند، نظام تامین مالی به گونهای طراحی شده است که به سمت ساخت مسکن گران در حومهها حرکت میکند. این وضعیت با ارائه وامهای مشوق برای پروژههای بزرگ در خارج از شهرهای اصلی و عدم حمایت کافی از بافتهای فرسوده درون شهرها موجب نگرانیهای زیادی شده است.
مقایسه وامهای ساخت مسکن
بر اساس آمارهای موجود، وام ساخت در بافتهای فرسوده داخل شهر حداکثر ۲۲۱ میلیون تومان است. این در حالی است که برای ساخت مسکن روی زمینهای ۹۹ساله در حومهها، مبلغ وام به ۸۵۰ میلیون تومان افزایش یافته است. این تفاوت مشهود در میزان وامها نشاندهنده یک انحراف واضح در سیاستهای حمایتی است.
چرا بافتهای فرسوده نادیده گرفته میشوند؟
بافتهای فرسوده دارای زیرساختهای لازم، هویت شهری و خدماتی مانند آب و برق هستند. در مقابل، زمینهای ۹۹ساله فاقد هرگونه خدمات و زیرساختهای اولیه برای سکونت میباشند. این تفاوت نه تنها به مشکلات اقتصادی دامن میزند بلکه بر روند توسعه شهری نیز تاثیر منفی میگذارد.
تحلیل اقتصادی: هزینههای مترمربعی
تفاوت قیمت بین این دو نوع زمین – بافت فرسوده و زمین ۹۹ساله – حداقل ۵ میلیون تومان به ازای هر مترمربع است. این اختلاف قیمت به وضوح نشاندهنده ترجیحات اشتباه در سیاستگذاریهای دولتی است که نتیجه آن، عدم رشد پایدار در بخش مسکن میباشد.
چالشهای پروژههای مسکن ملی
طرح «مسکن ملی» به خاطر قرارگیری بر روی زمینهای ۹۹ساله با چالشهای قابل توجهی مواجه شده است. بانکها به موجب مقررات دستوری موظف به تامین تسهیلات برای این نوع پروژهها هستند، در حالی که سرعت ساخت و تولید در بافتهای فرسوده چندین برابر طرحهای مسکنسازی در حومهها میباشد.
با توجه به عوامل مختلف، به نظر میرسد که باید به مسئله تامین مالی و حمایت از سازندگان مسکن ارزان توجه بیشتری شود تا بتوان مشکلات مسکن را به صورت بهینه حل نمود.
منبع : کانال رسمی رصدخانه بازار مسکن
